Het onbekende wel en wee van het oudste openbare gebouw van Antwerpen.
Naar aanleiding van de tentoonstelling '500 jaar Vleeshuis'.
Geen toeval dat het Vleeshuis - het slagerspaleis van de Scheldestad - werd opgetrokken aan het begin van de Antwerpse 'gouden' eeuw. De metropool draaide op volle 'handelstoeren'. Drie eeuwen lang hebben slagers er vlees verkocht. Als vleeshal en gildenhuis stond het symbool voor de toenemende rol van de middenstand.
In 1810, na de afschaffing van de gilden, deed het Vleeshuis dienst als opslagplaats, terwijl schilders en toneelspelers de bovenverdieping inpalmden. Later, op het eind van de 19de eeuw, kocht het stadsbestuur het voormalige slagerspaleis op en doopte het om tot het Museum Vleeshuis.
Een boeiende kennismaking met het onbekende historische wel en wee van het Vleeshuis, het oudste openbare gebouw van Antwerpen en één van de mooiste verwezenlijkingen van de Brabantse laatgotiek. Ook het heden en het toekomstperspectief van dit prachtige gebouw vol onvermoede kunstschatten, neemt Jan Lampo nauwkeurig onder de loep.
JAN LAMPO werkte als wetenschappelijk medewerker in het Museum Vleeshuis. Sinds kort is hij verbonden aan het Archief en Museum voor het Vlaamse Cultuurleven. Bij Davidsfonds/Leuven verscheen ook van hem Tussen kaai en schip. De Antwerpse havenbuurt voor 1885 en Vermaerde Coopstadt. Antwerpen in de Middeleeuwen.