Sinds moeders overlijden was ik nog maar weinig op de boerderij geweest. Iedereen was zijn eigen gang gegaan en ik had de anderen alleen zo nu en dan nog gezien. We leken op een puzzel waarvan de stukjes uit elkaar waren gevallen toen de doos kapotgegaan was. Het had mij verdriet gedaan en ik had het niet goed kunnen duiden, maar ik had ook niet geweten hoe het tij te keren en daarom was ik blij met het initiatief van Annet. Maar toch was er iets wat mij dwarszat. Iets wat mij stoorde. Dat zij dit zo bedacht had, zonder overleg, zonder inleiding. Na het overlijden van hun moeder verwatert het contact tussen Eefje en haar broers en zussen. Om de band opnieuw aan te halen, organiseert Annet, haar oudste zus, een familieweekend. Gaandeweg het weekend komen herinneringen naar boven over wat er vroeger bij hun thuis heeft plaatsgevonden. Gebeurtenissen waar ze nooit over hebben gepraat, omdat moeder dat niet wilde. Tijdens het weekend ontkomen ze er niet aan om het er wél over te hebben. Ze ontdekken dat er zich veel meer heeft afgespeeld dan ze wisten. Ieder heeft zo zijn eigen ervaringen en als de verhalen bij elkaar komen, blijkt tot hun verbazing dat alles heel anders in elkaar zit dan ze altijd hadden gedacht. Ook wordt duidelijk waarom moeder al die jaren heeft gezwegen. En Eefje? Hoe is het haar vergaan? Op een spannende en ingenieuze wijze weet Klaske Bakker de familiehistorie te ontrafelen. Een heerlijk boek, vlot geschreven, met een voor velen ongetwijfeld herkenbare dynamiek tussen broers en zussen. Klaske Bakker woont in de Betuwe, is getrouwd en heeft twee zonen. In 2016 is haar debuut, de verhalenbundel Blauwe tongen verschenen. Het familieweekend is haar eerste roman. www.klaske-bakker.nl