Rhinoclemmys Pulcherrima Manni (Pracht Sieraardschildpad)


De Prachtsieraardschildpad komt uit de gebieden in Midden-Amerika vanaf Mexico (ten zuiden van sonora) tot aan Costa Rica en Niguracua. Het is een kleurrijke en middelgrote schildpad die (vooral de oudere dieren) voornamelijk op het land leven. Ze verblijven wel altijd in de buurt van het water.

Kenmerken pracht sieraardschildpad
De tekeningen op het schild verschillen per ondersoort en regio waar ze vandaan komen. De vrouwen zijn meestal groter met een gemiddelde grote van 18 – 25 cm waar mannetjes vaak maar 16 – 22 cm groot zijn. De mannen wegen gemiddeld 400 – 500 gram en een vrouw kan wel tot een 1000 gram zwaar worden.

De vrouwen hebben een boller rugschild en de mannen zijn wat meer afgeplat. Mannen hebben ook een iets meer ovaler rugschild. Mannen hebben langs de ruggegraat een soort van ‘kam’ met uit uitsteeksels. Het rugschild van de vrouw is glad zonder hobbels.

Het buikschild van de man is iets hol.

Ze hebben sterke ledematen met aan de voorpoten sterke klauwen om te kunnen graven in het bos. Ze graven om te schuilen of om een nest te maken voor de eitjes.

Op elke schildje van het rugschild zit een zwart, geel en oranje gekleurde rand die lijkt op een pauweoog.

Het buikschild is geel met een kenmerkende zwarte streep over de lengte.

De kleur van de pooten, nek en hoofd is olijfgroen en versiert oranje kleurig streeppatroon. Per ondersoort verschilt het patroon en de kleuring.

De jonge dieren zijn feller gekleurd dan de oudere dieren.

De snuit van de dieren lijkt meer op die van de obicularis soorten dan op die van andere landschildpadden.

Ze hebben een wipneus met een scherpe snavel zonder haak aan het begin.

Bij beide geslachten zijn de nagels even lang. Bij de mannen is de staart duidelijk langer en dikker