De Koerden kennen een lange en weinig gelukkige geschiedenis. Zij zijn voortdurend speelbal geweest van regionale en internationale krachten. Na de Koeweit-crisis van 1991 kregen de Koerden in Noord-Irak echter onder internationale bescherming een zekere vorm van autonomie. In de marge van het regime van Saddam Hoessein, begonnen zij aan wat zij zelf het 'experiment' noemen: parlementsverkiezingen, economisch herstel, samenwerking met de Iraakse oppositie en overleg met de buurlanden.
In dit boek gaan de auteurs in op de historische en actuele achtergronden van dit Koerdische experiment: de aanhoudende spanning in de regio, de wisselende betrekkingen van de Koerden met Bagdad en met de buren, de taalpolitiek, de rivaliteit en het wapengekletter tussen de twee grootste Koerdische politieke formaties, het enorme vluchtelingenprobleem, de rol van de islam in Iraaks Koerdistan, en de lokale en internationale economische en politieke verhoudingen.
De Vlaamse en Nederlandse auteurs schenken bijzondere aandacht aan de rol en de belangen van het Westen in de regio en aan de geopolitieke betekenis van Irak na 11 september 2001.